سازمان منطقه آزاد چابهار

صنایع دستی را می توان نقطه تبلور فرهنگ یک منطقه محسوب کرد که ارتباط مستقیمی با اقلیم و نحوه زندگی، معیشت و تاریخ مردم یک منطقه و قوم دارد. چابهار از نقاطی است که شرایط جغرافیایی خاص آن به همراه فرهنگ و سنن دیرپای و گستردگی اقوام و طوایف موجبات هنرآفرینی ساکنان بومی آن را فراهم آورده است. به طوری که این منطقه از کشور را می توان جزو قطب های صنایع دستی ایران نامید. بدیهی است که با سرمایه گذاری برای این نوع صنعت که آمیخته با هنر است می توان برنامه هایی خاص طراحی و در نهایت موجبات جذب گردشگر، ارز آوری، تولید، اشتغال زایی و سایر آثار مثبت را فراهم آورد. منطقه آزاد چابهار همراه با سیاست های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در خصوص ترویج صنایع دستی و حفظ آن اقدامات بسیار موثری انجام داده است که تأسیس بزرگ ترین و کامل ترین مرکز آموزش صنایع دستی شهرستان از آن جمله است. این مرکز با تجهیزات کامل تاکنون بیش از 450 هنرآموز را در رشته های مختلف مانند سکه دوزی، سوزن دوزی، تراش سنگهای قیمتی، سفالگری و . . . را آموزش داده و با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان و استان، حمایت هایی را پس از گذران دوره از جمله معرفی به بانکها جهت اخذ وام، صدور گواهینامه، خرید محصولات جهت فروش در بازارهای ملی و منطقه ای، شرکت در نمایشگاه های مختلف کشور انجام می دهد. صنایع دستی از جمله صنایع ای است که با سرمایه ای اندک قابلیت سودآوری بسیاری دارد. توضیح انواع صنایع دستی مرسوم در چابهار به اختصار در ادامه آمده است.